INNHALD

1. INNLEIING.. 1

1.1 Planområdets avgrensing. 1

1.2 Målsetjing. 1

1.2.1 Hovudmål 1

1.2.2 Delmål 1

2. STATUS OG VURDERINGAR.. 2

2.1 Hjortestammens utbreding og trekkforhold. 2

2.2 Vårteljing. 2

2.3 Trafikkdrepe dyr 3

2.4 Beitegrunnlag. 3

2.5 Beiteskader 3

2.6 Felte dyr 4

2.7 Kjøttverdi 7

2.8 Kjøttdeling. 7

2.9 Potensiale for næringsutvikling. 7

2.10 Konklusjon. 8

3. HANDLINGSDEL. 9

3.1 Avskyting. 9

3.2 Fordeling av felte dyr 10

3.3 Skadeskyting. 11

3.4 Ettersøkshund. 11

3.5 Fallvilt / Skadedyrfelling. 12

3.6 Feilskyting. 12

3.7 Næringsutvikling. 12

3.8 Utviding av valdet 12

3.9 Teljingar 13

3.10 Andre tiltak. 13

4. FINANSIERING OG DRIFT. 14

4.1 Økonomi 14

4.2 Driftsrutiner 14

Avskytingsavtale 2003 – 2005. 15

EIGEDOMSLISTE.. 16

1. INNLEIING

1.1 Planområdets avgrensing

Driftsplana omfattar områda som vert disponert av jaktfelta Våge m.fl., Gjerdsbakk,

Ertesvåg / Dimmen og Dimmen i Ulstein kommune.

Teljande areal i kommunen går opp tom. 500 m.o.h. Alt areal på valdet ligg under dette høgdelaget.Innmark er medrekna, men busett areal er trekt ut.

Teljande areal er samla på 7170 daa.

Kravet til minsteareal per dyr er i dag (fastsett av Fylkesmannen i Møre og Romsdal med heimel i Lov om viltet av 29.05. 1981 nr 38 § 16 og Forskrift om forvaltning av hjortevilt av 01.08. 1989 nr 0788 §§ 9 og 10 den 02.04. 2002) sett til 400 daa / dyr for heile Ulstein kommune. Ved max. Bruk av 50 % - regelen skal då minstearealet per dyr ligge mellom 200 og 600 daa.

Denne driftsplana for vald 17 Dimnøya skal gjelde for perioden 2003 tom. 2005.

Ved misleghald eller dårleg samsvar mellom målsetjing og resultat, kan driftsplana seiast opp. Dette må skje innan 1.april før ny jaktsesong.

Dersom viltnemnda seier opp driftsplana og jaktrettshavarane ikkje er einige i grunngjevinga, kan oppseiinga ankast til Fylkesmannen innan 3 veker i hendhald til lov om forvaltning av 10. februar 1967 kap. VI § 29.

1.2 Målsetjing

1.2.1 Hovudmål

Driftsplanas formål er ønsket om å delta i ei positiv forvaltning av hjortestamma, der målsetjinga er å kome fram til ein optimal, sunn og stabil bestand, med god alders- og kjønnsfordeling, og med ein storleik som ikkje medfører uakseptable skadar på skog- og jordbruksareal.

Dette skal oppnåas ved lokal styring av rettigheitshavarane, ved god planlegging, ei til kvar tid god og rett avskyting, og godt samarbeid mellom grunneigarar, jaktarar, viltnemnda og andre involverte partar.

1.2.2 Delmål

Ein vil ved før nemnde mål prøve å stanse nedgangen i slaktevekt på dyra, og på sikt, auke denne. Ein skal sørgja for ei human jakt og ein høg fellingsprosent.

Valdet skal, mellom anna gjennom informasjonstiltak, søke å samle heile grenda i felles haldning med omsyn til avskyting og sikring av ei heilskapleg forvaltning av den lokale stamma. Eit av verkemidla vil her vere påverkning opp mot viltnemnda.

2. STATUS OG VURDERINGAR

2.1 Hjortestammens utbreding og trekkforhold

Hjortebestanden i Ulstein kommune har vakse jamt gjennom fleire år, og har i visse deler av kommunen vakse seg større enn kva som kan reknast som biologisk forsvarleg.

Ein har gjennom auka avskyting over fleire år, prøvd å stanse auka i stamma. Vårteljingar har vist ein vekst fram til siste år, då tala gjekk noko ned. Visse område i kommunen har hatt større auke enn andre. Det er påvist beiteskadar på innmark i enkelte delar av kommunen.

Dette er og gjeldande for delar av vald 17 Dimnøya.

Størst konsentrasjon innafor valdet har vi ved teljingane til no hatt på Ertesvågane og Dimmen.

2.2 Vårteljing

Kvar vår vert det utført teljing på innmark, i regi av viltnemnda. Dette er ein god indikator på hjortestammens utvikling, i alle fall i samband med beitetrykket som kan forventes for den einskilde våren/sommaren.

Fig. 2.2.1 Talte dyr ved teljing på vald 17, i april/ mai (1993 – 2002)

Figuren viser talte dyr på Dimnøya i perioden 1993 – 2002, under vårteljingane. Som ein kan lesa ut av figuren, har det vore stor nedgang i teljinga våren 2002. Dette fenomenet er gjeldande for heile kommunen, og regionen. Mykje av denne nedgangen kan antakeleg forklarast med ein ekstremt tidleg vår, og god næringstilgang i utmarka ved teljetidspunkta. Ser ein på 3. teljinga som er i siste halvdel av mai, har denne ein tendens til å være låg, og det skyldes moglegens at dyra trekker til skogs når næringsgrunnlaget er til stades, seint ut på våren i eit normalår. I år 2002 vil vi i så fall ha ei naturleg forskyvning på teljingane. Ein kan sjølvsagt ikkje utelukke andre faktorar, men dette kan først stadfestast fleire år fram i tid, då statistikkgrunnlaget vil jamnast ut over tid.

2.3 Trafikkdrepe dyr

Det har i dei siste åra vore jamnt eit trafikkdrepe dyr i området, per år.

Det er likevel ingenting som tilseier at hjortestamma er noko problem innafor valdets grenser, opp mot trafikkskader. Dette kjem nok i første rekkje av at valdet har få høgtraffikerte vegar innafor sitt område, samt at det i store delar av valdet allereie er nedsett fart grunna busetnadstettleik.

2.4 Beitegrunnlag

Beitegrunnlaget er veldig viktig for å kunne berekne kor stor hjortestamme ein kan ha i eit område. Men sjølv om beitegrunnlaget er godt, vil det gå ei grense for kor stort beitetrykk som kan tolererast, og dette er ofte avhengig av i kor stor grad menneskja indirekte skal livnæra seg av same beiteareal.

På Dimnøya er arealet fordelt som følgjar (omtrentlege tal) :

Dyrka areal      Barskog           Lauvskog         Anna utmark

800 daa           1500 daa         600 daa           4270 daa

(11,0%)           (21,0 %)          (8,5 %)            (59,5 %)

Det meste av dyrkamarka i området ligg i li - sidene ned mot sjøen. Høgre opp i desse li - sidene har ein stort sett barskog, før ein kjem opp i lyngmark - vegetasjon og ein større andel snaufjell og myrområde.

2.5 Beiteskader

Når det gjeld beiteskadar på innmark, er dette eit stadig aukande problem. Fram til 2000 har det vore mogleg å søka erstatning for beiteskadar på innmark, frå Miljøverndepartementet. Frå 2001 fall denne moglegheita bort, og skadeerstatning skal i hovudsak ikkje ytast, men prøvast løyst ved førebyggjande tiltak, finansiert gjennom dei kommunale viltfonda.

Det er få innkomne rapportar om beiteskadar av hjort i området, siste åra, slik at statistikkgrunnlaget ut frå taksering vert mangelfullt. Likevel veit man at det i enkelte delar av valdet årleg inntreffer beiteskader av ulik styrke.

Dei best drevne engmarkane prefererast som beite for hjorten, og meir skadar enn i dag kan ikkje tolererast.

2.6 Felte dyr

Fellingsstatestikk for alle fire jaktfelta samanlikna med sum for Ulstein kommune.

Tab. 2.6.1 Felling på vald 17 samanlikna med heile kommunen i perioden 1996 – 2002

Som ein kan sjå av tabell 2.6.1 har det i heile perioden vore høg fellingsprosent på valdet, og den har i alle siste 6 åra vore over fellingsprosenten for kommunen totalt.

Ser ein på felte dyr og kjønns / aldersfordeling på desse så er gjennomsnitten over siste sju åra her 36 % kalv, 46 % kolle og 18 % bukk. Av tildelt kvote ligg fellingsprosenten på kalv på 86 %, kolle på 88 % og bukk på 51 %. Dette er eit typisk reduksjonsuttak med høg kollefelling. Samtidig har ein òg ein høg fellingsprosent på kalv, medan bukkefellinga er låg.

Hovedårsaka til den låge bukkefellinga er få observasjonar av bukk under jaktsesongen, og stor andel kolle med kalv på valdet om hausten.

Fig. 2.6.1 Felling på vald 17 i perioden 1991 – 2002

Går ein bak i tid, låg fellinga på 4 dyr i 1991, for å stiga brått til 13 i 1993, og har sidan stabilisert seg mellom 12 og 16 dyr, sett bort frå i 1996 då fellinga var heilt nede på 10 dyr og 2002 då valdet felte 19 dyr.

Ei samanlikning mellom dei ulike jaktfelta vil vera interessant ved statusgjennomgangen. Dette seier ein god del om kor i valdet det er størst felling, og kor jakta er mest suksessfull i henhald til tildelinga.

Tab. 2.6.2 Fordeling av fellingsprosent mellom jaktfelta 1996 – 2002 (tildelte dyr i parantes)

Det har vore eindel endringar på  valdstrukturen i valdet gjennom åra. Valdet Våge/Åsen/ Gjerdsbakk er frå 1997 same vald som dei to valda Våge m. fl. og Gjerdsbakk. Største delen av valdet Sundgot er frå 1998 likelydande med Gjerdsbakk. Namnet var Dimna statskog fram til og med hausten 2001. Etter denne tid nemnes det som Gjerdsbakk.

Det er òg interessant å sjå på fordelinga mellom jaktfelta med omsyn til kjønns/aldersfordeling, og den er i %, følgende for siste seks åra (ant. felte dyr i parantes) :